Veel werk heeft Venetta Skokowski op dit moment niet staan. ‘Het meeste is verkocht of staat ten toon.’ Zij laat zich graag inspireren door Gustave Klimt. Netta: ‘Het begon eigenlijk allemaal met een saai vaasje. We waren op vakantie en het vaasje viel me ineens in het oog. Ik had toevallig ook heel mooi papier. Zo ging het vanzelf.’

‘Niet alles wat ik maak is mooi. Mijn werk is zoals alle kunst, een expressie van je gevoel. Het is heel prettig ermee bezig te zijn, maar soms denk ik er de volgende dag heel anders over. Met wat mijn werk voorstelt is het idem gesteld. Wat ik zie hoef jij niet zo te zien. Als ik zou kunnen zeggen wat ik bedoelde uit te drukken zou ik wel praten, of schrijven.’

Emigranten

Adolf Skokowski was een kind uit een Pools emigrantengezin. Na de tweede wereldoorlog werd het gebied waar zijn familie woonde toebedeeld aan Rusland. Ze werden op een trein gezet; zonder bestemming en belandden via de Oekraïne in Egypte. Tijdens die reis door de Oekraïne is een broertje doodgevroren.De familie doorkruiste Afrika van noord naar zuid, en strandde uiteindelijk in Engeland. Ze werden in Harborough, Leicestershire in een opvangkamp ondergebracht. Een verblijf wat twaalf jaar zou duren. Adolf had er June Spriggs ontmoet. Zij trouwden en kregen een zoon Pieter. Toen ze een eigen huis kregen, bleef het broertje bij opa en oma wonen. Drie dochters werden later geboren; Jasmin, Anna en Venetta Ellen. De Poolse oma leefde nog altijd in de community, waar de meisjes de zomer doorbrachten.

Netta: ‘We aten vlees in gelly, bietensoep. Ze naaide drie dezelfde  jurkjes voor ons.’ De andere, Engelse oma maakte voor mijn heilige communie een wit jurkje. Ik mocht bloemen uit een mandje rondstrooien en kreeg de naam Elizabeth.’

Moeder  June werkte als bejaardenverzorgster. Adolf had zich opgewerkt tot vliegtuigingenieur. Hij was doortastend, hield vast aan tradities, was eigenwijs en onbuigzaam. Hij werd vaak ontslagen. Netta: ‘Zij pasten niet bij elkaar. Ik ging met mijn zusjes naar de kerk, daar hadden zij geen tijd voor. Ze maakten veel ruzie. Mijn moeder werkte heel hard. En te lang. Twee jaar nadat zij is gestopt met werken is ze aan kanker overleden. Op haar werk was ze bekend omdat ze zo lief was. Zij heeft heel goed voor ons, kinderen gezorgd. Zij verzamelde maanden voor de feestdagen kadootjes, die wij stiekem alvast opzochten. Het was heerlijk. Toen we het huis uit waren zijn we altijd kerst met elkaar blijven vieren.

Ambitie

Netta ontmoette haar man Alexander in Engeland waar hij studeerde op een internationale school. Toen hij naar Nederland vertrok is ze hem spontaan achterna gegaan. ‘Ik was 22 en uitgekeken op Market Harbour.  Mijn moeder huilde, mijn vader wist niet dat ik vertrok. En het was wel spannend om onaangekondigd voor zijn deur te staan. Het was ook spannend om in Nederland te gaan wonen. Ik kende de taal niet,  heb vreselijk veel gehuild.’ Maar dan slaat ze de benen over elkaar en balt haar vuist. ‘Ik ben ambitieus. Ik stel me een doel. Dan maak ik het waar. Dan maar even huilen.’ Haar motto is dat je bewust geniet van wat je hebt. Het leven is maar zo kort. ‘ik wil alles snel en nu doen.’ Haar zoons Tim en Dylan hebben beiden bij de Feijenoord jeugdselectie gezeten. Achteraf zegt ze daarover: ‘Er is erg veel van ze gevraagd, ze hebben een deel van hun vrijheid gemist.’

Netta Skokowski verkoopt haar werk bij React in Gouda. Exposities zijn te zien op de jaarlijkse gedichtendag in Den haag, waar bekende dichters bij particulieren thuis komen voordragen uit eigen werk. Informatie: tel. 0182- 382826